bloemenwandeling Montefrio - Illora 23 mei 2013
bloemenwandeling?? dat is haast onmogelijk einde mei, zal je wellicht denken. Door de overvloedige regen de laatste maanden is de natuur prachtig. Je vindt bloemetjes in alle kleuren van de regenboog. Die hebben we trouwens ook al 2 of 3 keer gezien. Zelfs 2 keer een dubbele. (en dat was niet met een glaasje te veel op) Ik ben nu niet een echte bloemenkenner, maar heb er nu toch verschillende gezien waarvan ik denk : wat voor bloem zou dat kunnen zijn? Ook de bomen staan er prachtig bij in hun bloesemkleed.
De bijtjes vinden dit ook een fijne tijd. Je ziet en hoort ze zoemen van 1 hartje van een bloemetje naar het volgende.
Eenmaal je wat hoger geklommen bent, heb je uitzichten op groene weiden. Wie kan zich dat nog voorstellen einde mei?! Wat niet wil zeggen dat het niet mooi is. 't Is gewoon verrassend.
Door de vele regenval moeten we nu natuurlijk ook verschillende keren over een watertje springen en in de modder belanden met onze schoenen. Je ziet nu ook op verschillende plaatsen bronnetjes ontspringen die er jaren niet meer geweest zijn. Ook dit is verrassend!
Dan hebben we tegen het einde van de wandeling nog een heel stuk dennenbos waar we doorlopen. oh, en dat ruikt zo lekker!!
Lasnavillasmm is een chambres d'hôtes met vele wandelmogelijkheden. Je kan wandelen vanuit de boerderij of langs verschillende vertrekpunten terug op onze chambres d'hôtes aankomen: 4 daagse volpension, 8 daagse met ontbijt, 8 daagse volpension. Ben je meer gesteld op rondtrekken hebben we een arrangement voor jullie, je wandelt langs de GR 145 Loja naar Moclin in 6 dagen zonder bagage. http://www.lasnavillasmm.es/wandelen/wandelen_nl.shtm
zondag 26 mei 2013
el Caballo april 2013 sierra nevada
el Caballo april 2013 sierra nevada
deze keer zijn we een uurtje later vertrokken dan gewoonlijk. we gingen toch een hele dag dus het vertrek iets later, geen probleem.
eerst iets meer dan een uur met de 4x4 over hobbelige smalle wegen tot ons vertrekpunt.
dat konden we niet helemaal bereiken daar er rotsen naar beneden gekomen waren. niet getreurd, dan maar een uurtje langer om te vertrekken en natuurlijk ook een uurtje langer om terug te komen. de eerste 3 tot 4 uur altijd klimmen. dat was voor mij heel zwaar daar ik al verschillende weken niet meer gewandeld had. maar echt wel de moeite. over ijs en sneeuw met de stijgijzers, over rotsen weer sneeuw, ijs : en op hoogtes ongelooflijk mooi. het laatste uur was voor mij echt zwaar : rechtse voet vooruit, linkse voet vooruit.
dankzij ons team en de mentale sterkte heb ik het gehaald. een kwartiertje rust en terug gerecupereerd. gelukkig gaat dat snel. daarna het afdalen was een makkie. en zo zalig stil als je in de sneeuw wandelt. zelfs als je tegen mekaar praat, lijkt de sneeuw elk geluid te dempen. we hebben ook heel veel wind gehad, dus waren we alle vijf zonder twijfel uitgewaaid.
deze keer zijn we een uurtje later vertrokken dan gewoonlijk. we gingen toch een hele dag dus het vertrek iets later, geen probleem.
eerst iets meer dan een uur met de 4x4 over hobbelige smalle wegen tot ons vertrekpunt.
dat konden we niet helemaal bereiken daar er rotsen naar beneden gekomen waren. niet getreurd, dan maar een uurtje langer om te vertrekken en natuurlijk ook een uurtje langer om terug te komen. de eerste 3 tot 4 uur altijd klimmen. dat was voor mij heel zwaar daar ik al verschillende weken niet meer gewandeld had. maar echt wel de moeite. over ijs en sneeuw met de stijgijzers, over rotsen weer sneeuw, ijs : en op hoogtes ongelooflijk mooi. het laatste uur was voor mij echt zwaar : rechtse voet vooruit, linkse voet vooruit.
dankzij ons team en de mentale sterkte heb ik het gehaald. een kwartiertje rust en terug gerecupereerd. gelukkig gaat dat snel. daarna het afdalen was een makkie. en zo zalig stil als je in de sneeuw wandelt. zelfs als je tegen mekaar praat, lijkt de sneeuw elk geluid te dempen. we hebben ook heel veel wind gehad, dus waren we alle vijf zonder twijfel uitgewaaid.
paasvakantie
paasvakantie moclin
tijdens de paasvakantie fietsen en wandelen. Marc op weg met de mtb samen met Florian en ik op weg met Frie, zijn mama. heerlijk weer om te wandelen. met volle moed vertrokken. beneden aangekomen moesten we op onze stappen terugkeren daar de brug over de rivier door de hevige regenval van de laatste weken, was weggespoeld. te veel stroming om water over te steken. toch prachtig en heerlijk genoten. de bloemenpracht is nu ongelooflijk mooi.
tijdens de paasvakantie fietsen en wandelen. Marc op weg met de mtb samen met Florian en ik op weg met Frie, zijn mama. heerlijk weer om te wandelen. met volle moed vertrokken. beneden aangekomen moesten we op onze stappen terugkeren daar de brug over de rivier door de hevige regenval van de laatste weken, was weggespoeld. te veel stroming om water over te steken. toch prachtig en heerlijk genoten. de bloemenpracht is nu ongelooflijk mooi.
woensdag 6 maart 2013
wandel-4-daagse maart 2013
wandel-4-daagse maart 2013
op vrijdagavond hebben we onze gasten afgehaald in Malaga airport.
Na een goede nachtrust zijn zij zaterdag aan hun wandel-4-daagse begonnen. In de voormiddag een wandeling naar de waterval via een romeinse brug en over een heuvel via een geitenpad en door de olijfgaard terug. Een prachtig stuk natuur met klimmen en dalen.
In de namiddag een wandeling naar het dorp Montefrio. Gedeeltelijk over onverharde weg en een deeltje over verhard.
Zaterdag wandelden onze gasten van onze B&B naar Illora, over de sierra Parapanda. Na een paar heftige klimmen, werden zij er beloond met een prachtig uitzicht op de sierra Nevada, die er nu adembenemend uitziet met een dikke laag sneeuw.
Rond half elf gestart en om half zeven zijn we ze gaan ophalen op het eindpunt in Illora.
Dag 3 zijn de gasten van hieruit vertrokken, eerst door de olijfgaard naar beneden en later natuurlijk weer klimmen. Langs visigotische graven op weg naar het oude dorp ... toen kwamen ze een dame tegen die hun een persoonlijke rondleiding heeft gegeven naar opgravingen en megalitische graven. Die rondleiding ging de andere kant op dan de voorziene route, maar wel heel interessant. Het weer heeft nadien ff roet in t eten gegooid. Onze gasten zijn dan terug naar huis gekeerd om bij de open haard nog lekker na te genieten van hun wandeltochten.
op vrijdagavond hebben we onze gasten afgehaald in Malaga airport.
Na een goede nachtrust zijn zij zaterdag aan hun wandel-4-daagse begonnen. In de voormiddag een wandeling naar de waterval via een romeinse brug en over een heuvel via een geitenpad en door de olijfgaard terug. Een prachtig stuk natuur met klimmen en dalen.
In de namiddag een wandeling naar het dorp Montefrio. Gedeeltelijk over onverharde weg en een deeltje over verhard.
Zaterdag wandelden onze gasten van onze B&B naar Illora, over de sierra Parapanda. Na een paar heftige klimmen, werden zij er beloond met een prachtig uitzicht op de sierra Nevada, die er nu adembenemend uitziet met een dikke laag sneeuw.
Rond half elf gestart en om half zeven zijn we ze gaan ophalen op het eindpunt in Illora.
Dag 3 zijn de gasten van hieruit vertrokken, eerst door de olijfgaard naar beneden en later natuurlijk weer klimmen. Langs visigotische graven op weg naar het oude dorp ... toen kwamen ze een dame tegen die hun een persoonlijke rondleiding heeft gegeven naar opgravingen en megalitische graven. Die rondleiding ging de andere kant op dan de voorziene route, maar wel heel interessant. Het weer heeft nadien ff roet in t eten gegooid. Onze gasten zijn dan terug naar huis gekeerd om bij de open haard nog lekker na te genieten van hun wandeltochten.
zondag 17 februari 2013
la cucaracha 17 februari 2013
la cucaracha 17 februari 2013
wekker vanmorgen niet afgelopen. mijn innerlijke klok heeft me om 6:10h wakker gemaakt. zeker omdat die klok weet hoe graag ik naar de sierra nevada ga.
vliegensvlug eten, wassen, rugzak dicht en op weg voor een prachtige dag.
we waren weer in goed gezelschap, hadden het grootste deel mooi weer en kwamen voldaan maar moe terug thuis. wat wil een mens nog meer.
wekker vanmorgen niet afgelopen. mijn innerlijke klok heeft me om 6:10h wakker gemaakt. zeker omdat die klok weet hoe graag ik naar de sierra nevada ga.
vliegensvlug eten, wassen, rugzak dicht en op weg voor een prachtige dag.
we waren weer in goed gezelschap, hadden het grootste deel mooi weer en kwamen voldaan maar moe terug thuis. wat wil een mens nog meer.
zaterdag 15 december 2012
pico veleta met stijgijzers 9 dec 2012
pico veleta met stijgijzers 9 dec 2012
In een comfortabele auto vertrokken naar de sierra nevada tot op 2500m. Het hoogste punt waar je met de auto naartoe kan. Bij het uitstappen was het één en al ijs. Vandaar dag we onze stijgijzers zeker nodig hebben vandaag. Voor mij de eerste keer met stijgijzers. Eerst en vooral al : hoe doe ik die dingen aan mijn voeten? Gelukkig is er dan Antonio die mij met raad en daad bijstaat. En wij op weg. Je loopt met je voeten een beetje verder uit elkaar dan normaal om zeker niet met je crampones (stijgijzers) in elkaar te haken. Ik vind trouwens dat het woord in t spaans warmer klinkt dan "stijgijzers". Stijgijzers heeft, voor mij dan toch, een koude en gevaarlijke betekenis. Stom hé?!
Enfin, in t begin erg opgelet om met de voetjes een beetje verder uit elkaar te lopen. Maar even onoplettend en ja hoor. Daar gaat ze op de grond voor de eerste keer van de 2 keer in totaal. Nog niet zo slecht. Het klimmen naar boven viel heel goed mee. Tot we aan de zijkant van de hoogste skipiste omhoog klommen. Dat was een erg steil en zwaar stuk voor mij. Boven aangekomen dacht ik: ja, nu gaat het verder wel. De 2 volgende steile stukken weer een paar passen, rusten, een paar passen, rusten. En dan helemaal boven op de pico Veleta : wonderschoon aan de zuidkant zaten we boven een ongelooflijk wolkendek. Hier en daar kwam er een pico door de wolkjes heen piepen. Aan de noordkant konden we oneindig ver zien. Geen wolkje te zien. Van al die prachtige zichten en een knabbel voor de grommende maag verdwijnt mijn vermoeidheid meteen. Dan weet ik weer waarom die inspanning de moeite loont. Na een kwartiertje, hup de rugzak weer om, en de afdaling is begonnen. Weer attent zijn dat je je voeten niet te dicht bij elkaar plaatst. Afdalen ging wonderwel goed. Voordeel is als er sneeuw ligt, dat je geen rekening moet houden met uitstekende stenen. Heb er echt van genoten : klimmen met crampones. Het was mijn eerste keer maar zeker en vast niet de laatste.
Een stralende zon heeft ons een hele dag vergezeld en verwarmd. Op de top was het min 3 graden celcius. Bij de beklimming en de afdaling weet ik niet. t Was wel warm genoeg om mijn jas en mijn handschoenen een paar keer uit en aan te doen. En de skieers die we onderweg zagen, die hebben net als wij ook genoten van deze mooie dag.
In een comfortabele auto vertrokken naar de sierra nevada tot op 2500m. Het hoogste punt waar je met de auto naartoe kan. Bij het uitstappen was het één en al ijs. Vandaar dag we onze stijgijzers zeker nodig hebben vandaag. Voor mij de eerste keer met stijgijzers. Eerst en vooral al : hoe doe ik die dingen aan mijn voeten? Gelukkig is er dan Antonio die mij met raad en daad bijstaat. En wij op weg. Je loopt met je voeten een beetje verder uit elkaar dan normaal om zeker niet met je crampones (stijgijzers) in elkaar te haken. Ik vind trouwens dat het woord in t spaans warmer klinkt dan "stijgijzers". Stijgijzers heeft, voor mij dan toch, een koude en gevaarlijke betekenis. Stom hé?!
Enfin, in t begin erg opgelet om met de voetjes een beetje verder uit elkaar te lopen. Maar even onoplettend en ja hoor. Daar gaat ze op de grond voor de eerste keer van de 2 keer in totaal. Nog niet zo slecht. Het klimmen naar boven viel heel goed mee. Tot we aan de zijkant van de hoogste skipiste omhoog klommen. Dat was een erg steil en zwaar stuk voor mij. Boven aangekomen dacht ik: ja, nu gaat het verder wel. De 2 volgende steile stukken weer een paar passen, rusten, een paar passen, rusten. En dan helemaal boven op de pico Veleta : wonderschoon aan de zuidkant zaten we boven een ongelooflijk wolkendek. Hier en daar kwam er een pico door de wolkjes heen piepen. Aan de noordkant konden we oneindig ver zien. Geen wolkje te zien. Van al die prachtige zichten en een knabbel voor de grommende maag verdwijnt mijn vermoeidheid meteen. Dan weet ik weer waarom die inspanning de moeite loont. Na een kwartiertje, hup de rugzak weer om, en de afdaling is begonnen. Weer attent zijn dat je je voeten niet te dicht bij elkaar plaatst. Afdalen ging wonderwel goed. Voordeel is als er sneeuw ligt, dat je geen rekening moet houden met uitstekende stenen. Heb er echt van genoten : klimmen met crampones. Het was mijn eerste keer maar zeker en vast niet de laatste.
Een stralende zon heeft ons een hele dag vergezeld en verwarmd. Op de top was het min 3 graden celcius. Bij de beklimming en de afdaling weet ik niet. t Was wel warm genoeg om mijn jas en mijn handschoenen een paar keer uit en aan te doen. En de skieers die we onderweg zagen, die hebben net als wij ook genoten van deze mooie dag.
zondag 25 november 2012
peñon de dilar 25 november 2012
peñon de dilar 25 november 2012
vanuit Monachil vertrokken iets voor 9:00h. Geklommen tot 2600m. In t begin een stukje over een jeepweg, daarna links steil naar boven. Was dat ff zweten alhoewel het nog redelijk fris was en tussendoor heftige wind. Boven op de peñon boterhammetjes geeten. Afdaling door een prachtig dennenbos. en die geur in dat bos, niet te beschrijven en ook niet vast te leggen op foto.
vanuit Monachil vertrokken iets voor 9:00h. Geklommen tot 2600m. In t begin een stukje over een jeepweg, daarna links steil naar boven. Was dat ff zweten alhoewel het nog redelijk fris was en tussendoor heftige wind. Boven op de peñon boterhammetjes geeten. Afdaling door een prachtig dennenbos. en die geur in dat bos, niet te beschrijven en ook niet vast te leggen op foto.
Abonneren op:
Posts (Atom)