pico veleta met stijgijzers 9 dec 2012

pico veleta met stijgijzers 9 dec 2012

In een comfortabele auto vertrokken naar de sierra nevada tot op 2500m.  Het hoogste punt waar  je met de auto naartoe kan.  Bij het uitstappen was het één en al ijs.  Vandaar dag we onze stijgijzers zeker nodig hebben vandaag.  Voor mij de eerste keer met stijgijzers.   Eerst en vooral al :  hoe doe ik die dingen aan mijn voeten?  Gelukkig is er dan Antonio die mij met raad en daad bijstaat.   En wij op weg.  Je loopt met je voeten een beetje verder uit elkaar dan normaal om zeker niet met je crampones (stijgijzers) in elkaar te haken.  Ik vind trouwens dat het woord in t spaans warmer klinkt dan "stijgijzers".  Stijgijzers heeft, voor mij dan toch, een koude en gevaarlijke betekenis.  Stom hé?!
Enfin,  in t begin erg opgelet om met de voetjes een beetje verder uit elkaar te lopen.  Maar even onoplettend en ja hoor.   Daar  gaat ze op de grond voor de eerste keer van de 2 keer in totaal.   Nog niet zo slecht.   Het klimmen naar boven viel heel goed mee.  Tot we aan de zijkant van de hoogste skipiste omhoog klommen.  Dat was een erg steil en zwaar stuk voor mij.   Boven aangekomen dacht ik: ja,  nu gaat het verder wel.   De 2 volgende steile stukken weer een paar passen, rusten, een paar passen, rusten.   En dan helemaal boven op de pico Veleta :  wonderschoon     aan de zuidkant zaten we boven een ongelooflijk wolkendek.  Hier en daar kwam er een pico door de wolkjes heen piepen.  Aan de noordkant konden we oneindig ver zien.   Geen wolkje te zien.   Van al die prachtige zichten en een knabbel voor de grommende maag verdwijnt mijn vermoeidheid meteen.  Dan weet ik weer waarom die inspanning de moeite loont.   Na een kwartiertje, hup de rugzak weer om,  en de afdaling is begonnen.   Weer attent zijn dat je je voeten niet te dicht bij elkaar plaatst.   Afdalen ging wonderwel goed.  Voordeel is als er sneeuw ligt, dat je geen rekening moet houden met uitstekende stenen.   Heb er echt van genoten :  klimmen met crampones.    Het was mijn eerste keer maar zeker en vast niet de laatste.
Een stralende zon heeft ons een hele dag vergezeld en verwarmd.   Op de top was het min 3 graden celcius.  Bij de beklimming en de afdaling weet ik niet.   t Was wel warm genoeg om mijn jas en mijn handschoenen een paar keer uit en aan te doen.      En de skieers die we onderweg zagen, die hebben net als wij ook genoten van deze mooie dag.

peñon de dilar 25 november 2012

peñon de dilar  25 november 2012

vanuit Monachil vertrokken iets voor 9:00h.   Geklommen tot 2600m.  In t begin een stukje over een jeepweg, daarna links steil naar boven.   Was dat ff zweten alhoewel het nog redelijk fris was en tussendoor heftige wind.    Boven op de peñon boterhammetjes geeten.  Afdaling door een prachtig dennenbos.  en die geur in dat bos,  niet te beschrijven en ook niet vast te leggen op foto.

lavadero de la reina 27 okt 2012

lavadero de la reina 27 okt 2012

ongelooflijk guur weer bij het vertrek.   Toch hebben we allemaal doorgebeten en zijn we op pad gegaan.  Regen, wind, mist.   Iedereen ingepakt tegen de regen en de wind en niemand nog herkenbaar door de regencapes.   Na een paar uurtjes begon de mist een heel klein beetje op te trekken.  Intussen hadden sommigen al bijna bevroren handen en voeten.
Aan de lavadero de la reina aangekomen hebben we gezamenlijk beslist om niet tot boven in de sneeuw te gaan maar terug te keren.  We zagen toen de mist weer een beetje optrekken maar er kwamen nog heel wat onweerswolken aandrijven.   Bij het terug afdalen heeft de zon onze rug meermaals een beetje opgewarmd en kregen we nog fantastische uitzichten.   Uiteindelijk was het prachtig en had niemand spijt.  Wat het zonnetje toch allemaal kan goedmaken!

vallei san juan sierra nevada 21 okt 2012

vallei san juan sierra nevada 21 okt 2012

met z'n drieen op stap.  bij het vertrekpunt wordt het net een beetje licht ondanks de wolken die er nog hangen.  De temperatuur valt best mee : 7 graden  (bij het vertrek thuis was het amper 11)  en nu zitten we op een 2000m hoogte.   In t begin  miezerige regen en beetje bij beetje komt de zon boven de bergen uitpiepen.   Prachtig om te zien hoe de zonnenstraaltjes stilaan de witbesneeuwde toppen doen glinsteren.  In de vallei van san Juan zelf bij de waterval hebben we in de deugddoende zon van haar warmte genoten.  Onze kaakjes gingen er zowaar van gloeien.    Een heel ander uitzicht dan toen we een deel van deze wandeling gedaan hebben in juli.  Dit maal met prachtige sneeuwlandschappen en door een stuk prachtig dennenbos.  In deze tijd van t jaar ruikt het er heerlijk.  Niet te vergelijken met de zomermaanden.    Prachtig  prachtig prachtig!!!

Nigüelas 14 oktober 2012

Nigüelas 14 oktober 2012

Vandaag zijn we met zijn vijven vertrokken.  Juan en Juan, Paco, Yeti en ik.    Anderhalf uur de bergen in bij Nigüelas.  Over een bultige weg.   met onderweg prachtige vergezichten.  Op 2060m de auto geparkeerd en van daaruit te voet naar 2400m. Eerst een flinke klim om daarna golvend terrein te verkennen.   Wilde paarden van wit over bruin tot zwart kruisten ons pad.    We zagen ook in de verte pico de caballo.   Die beklimming wordt voor een van de volgende keren.   Na een kleine 4 uurtjes terug bij de auto en weer huiswaarts.
 

Moclin september 2012

Moclin september 2012

Om half negen met Toñi afgesproken om een wandeling te doen in Moclin.   Toñi woont al heel haar leven in Montefrio en is nog maar 1 keer in Moclin geweest.  Moclin is een pittoresk dorpje op 25 km van Montefrio.  Het heeft een prachtige burcht.  Deze was een beetje verwaarloosd maar men is er druk bezig met de restauratie.  Is echt de moeite om te bezoeken.
Om 9:00h aan de wandeling begonnen.  Was weer echt mooi en heel afwisselend.
Om 12:15 terug aan de auto en genoten van het gezelschap en van de natuur.

La Siletta Padul 7 oktober 2012

La Siletta  Padul 7 oktober 2012

om half 8 in Granada afgesproken en van daaruit nog een klein halfuurtje naar  Padul met de auto.   Een heel andere omgeving dan de +2000m landschappen.  Een deel ten oosten van de Sierra Nevada.  Je zal zien : dennenbomen,  olijfbomen,  amandelbomen, struiken en heel andere vergezichten.
Met 4 zijn we op pad geweest.  Door de schaduwrijke omgeving was de temperatuur ideaal alhoewel we niet op grote hoogte zaten.    
Het was genieten van t begin tot het einde.