lavadero de la reina 27 okt 2012
ongelooflijk guur weer bij het vertrek. Toch hebben we allemaal doorgebeten en zijn we op pad gegaan. Regen, wind, mist. Iedereen ingepakt tegen de regen en de wind en niemand nog herkenbaar door de regencapes. Na een paar uurtjes begon de mist een heel klein beetje op te trekken. Intussen hadden sommigen al bijna bevroren handen en voeten.
Aan de lavadero de la reina aangekomen hebben we gezamenlijk beslist om niet tot boven in de sneeuw te gaan maar terug te keren. We zagen toen de mist weer een beetje optrekken maar er kwamen nog heel wat onweerswolken aandrijven. Bij het terug afdalen heeft de zon onze rug meermaals een beetje opgewarmd en kregen we nog fantastische uitzichten. Uiteindelijk was het prachtig en had niemand spijt. Wat het zonnetje toch allemaal kan goedmaken!
Lasnavillasmm is een chambres d'hôtes met vele wandelmogelijkheden. Je kan wandelen vanuit de boerderij of langs verschillende vertrekpunten terug op onze chambres d'hôtes aankomen: 4 daagse volpension, 8 daagse met ontbijt, 8 daagse volpension. Ben je meer gesteld op rondtrekken hebben we een arrangement voor jullie, je wandelt langs de GR 145 Loja naar Moclin in 6 dagen zonder bagage. http://www.lasnavillasmm.es/wandelen/wandelen_nl.shtm
zaterdag 27 oktober 2012
woensdag 24 oktober 2012
vallei san juan sierra nevada 21 okt 2012
vallei san juan sierra nevada 21 okt 2012
met z'n drieen op stap. bij het vertrekpunt wordt het net een beetje licht ondanks de wolken die er nog hangen. De temperatuur valt best mee : 7 graden (bij het vertrek thuis was het amper 11) en nu zitten we op een 2000m hoogte. In t begin miezerige regen en beetje bij beetje komt de zon boven de bergen uitpiepen. Prachtig om te zien hoe de zonnenstraaltjes stilaan de witbesneeuwde toppen doen glinsteren. In de vallei van san Juan zelf bij de waterval hebben we in de deugddoende zon van haar warmte genoten. Onze kaakjes gingen er zowaar van gloeien. Een heel ander uitzicht dan toen we een deel van deze wandeling gedaan hebben in juli. Dit maal met prachtige sneeuwlandschappen en door een stuk prachtig dennenbos. In deze tijd van t jaar ruikt het er heerlijk. Niet te vergelijken met de zomermaanden. Prachtig prachtig prachtig!!!
met z'n drieen op stap. bij het vertrekpunt wordt het net een beetje licht ondanks de wolken die er nog hangen. De temperatuur valt best mee : 7 graden (bij het vertrek thuis was het amper 11) en nu zitten we op een 2000m hoogte. In t begin miezerige regen en beetje bij beetje komt de zon boven de bergen uitpiepen. Prachtig om te zien hoe de zonnenstraaltjes stilaan de witbesneeuwde toppen doen glinsteren. In de vallei van san Juan zelf bij de waterval hebben we in de deugddoende zon van haar warmte genoten. Onze kaakjes gingen er zowaar van gloeien. Een heel ander uitzicht dan toen we een deel van deze wandeling gedaan hebben in juli. Dit maal met prachtige sneeuwlandschappen en door een stuk prachtig dennenbos. In deze tijd van t jaar ruikt het er heerlijk. Niet te vergelijken met de zomermaanden. Prachtig prachtig prachtig!!!
zondag 14 oktober 2012
Nigüelas 14 oktober 2012
Nigüelas 14 oktober 2012
Vandaag zijn we met zijn vijven vertrokken. Juan en Juan, Paco, Yeti en ik. Anderhalf uur de bergen in bij Nigüelas. Over een bultige weg. met onderweg prachtige vergezichten. Op 2060m de auto geparkeerd en van daaruit te voet naar 2400m. Eerst een flinke klim om daarna golvend terrein te verkennen. Wilde paarden van wit over bruin tot zwart kruisten ons pad. We zagen ook in de verte pico de caballo. Die beklimming wordt voor een van de volgende keren. Na een kleine 4 uurtjes terug bij de auto en weer huiswaarts.
Vandaag zijn we met zijn vijven vertrokken. Juan en Juan, Paco, Yeti en ik. Anderhalf uur de bergen in bij Nigüelas. Over een bultige weg. met onderweg prachtige vergezichten. Op 2060m de auto geparkeerd en van daaruit te voet naar 2400m. Eerst een flinke klim om daarna golvend terrein te verkennen. Wilde paarden van wit over bruin tot zwart kruisten ons pad. We zagen ook in de verte pico de caballo. Die beklimming wordt voor een van de volgende keren. Na een kleine 4 uurtjes terug bij de auto en weer huiswaarts.
vrijdag 12 oktober 2012
Moclin september 2012
Moclin september 2012
Om half negen met Toñi afgesproken om een wandeling te doen in Moclin. Toñi woont al heel haar leven in Montefrio en is nog maar 1 keer in Moclin geweest. Moclin is een pittoresk dorpje op 25 km van Montefrio. Het heeft een prachtige burcht. Deze was een beetje verwaarloosd maar men is er druk bezig met de restauratie. Is echt de moeite om te bezoeken.
Om 9:00h aan de wandeling begonnen. Was weer echt mooi en heel afwisselend.
Om 12:15 terug aan de auto en genoten van het gezelschap en van de natuur.
Om half negen met Toñi afgesproken om een wandeling te doen in Moclin. Toñi woont al heel haar leven in Montefrio en is nog maar 1 keer in Moclin geweest. Moclin is een pittoresk dorpje op 25 km van Montefrio. Het heeft een prachtige burcht. Deze was een beetje verwaarloosd maar men is er druk bezig met de restauratie. Is echt de moeite om te bezoeken.
Om 9:00h aan de wandeling begonnen. Was weer echt mooi en heel afwisselend.
Om 12:15 terug aan de auto en genoten van het gezelschap en van de natuur.
La Siletta Padul 7 oktober 2012
La Siletta Padul 7 oktober 2012
om half 8 in Granada afgesproken en van daaruit nog een klein halfuurtje naar Padul met de auto. Een heel andere omgeving dan de +2000m landschappen. Een deel ten oosten van de Sierra Nevada. Je zal zien : dennenbomen, olijfbomen, amandelbomen, struiken en heel andere vergezichten.
Met 4 zijn we op pad geweest. Door de schaduwrijke omgeving was de temperatuur ideaal alhoewel we niet op grote hoogte zaten.
Het was genieten van t begin tot het einde.
om half 8 in Granada afgesproken en van daaruit nog een klein halfuurtje naar Padul met de auto. Een heel andere omgeving dan de +2000m landschappen. Een deel ten oosten van de Sierra Nevada. Je zal zien : dennenbomen, olijfbomen, amandelbomen, struiken en heel andere vergezichten.
Met 4 zijn we op pad geweest. Door de schaduwrijke omgeving was de temperatuur ideaal alhoewel we niet op grote hoogte zaten.
Het was genieten van t begin tot het einde.
woensdag 5 september 2012
Moclin-Olivares-Moclin 4 september 2012
Moclin-Olivares-Moclin 4 september 2012
Hoe dikwijls zou ik deze wandeling al gedaan hebben? en ze blijft ehct prachtig. Elk seizoen is weer anders. Soms heb je echt scherpe vergezichten, soms heel flou. Telkens zie je weer andere plantjes of dezelfde plantjes in een ander jasje gestoken. Berggeiten hebben we ook verschillende gezien. En als kers op de taart hebben we vandaag een koningsarend zien zweven die aangevallen werd door 2 iets kleinere roofvogels. En geloof het of niet : de arend moest het onderspit delven en maakte zich uit de voeten. Prachtig schouwspel.
Hoe dikwijls zou ik deze wandeling al gedaan hebben? en ze blijft ehct prachtig. Elk seizoen is weer anders. Soms heb je echt scherpe vergezichten, soms heel flou. Telkens zie je weer andere plantjes of dezelfde plantjes in een ander jasje gestoken. Berggeiten hebben we ook verschillende gezien. En als kers op de taart hebben we vandaag een koningsarend zien zweven die aangevallen werd door 2 iets kleinere roofvogels. En geloof het of niet : de arend moest het onderspit delven en maakte zich uit de voeten. Prachtig schouwspel.
El Mulhacen 3482m 1 september 2012
El Mulhacen 3482m 1 september 2012
Om 6h in Montefrio vertrokken en om 8h met het busje aangekomen tot bijna aan de pico Veleta.
Bij vertrek thuis 16 graden, bij het uitstappen van het busje 5graden. Gelukkig begonnen we bergop en dat verwarmt al direct. We hebben tot op de Mulhacen zon gehad, niet te warm, perfekt om te klimmen. Wat klimmen, dalen, klimmen, dalen en wondermooie dingen gezien onderweg. De laatste 400m klimmen was echt steil omhoog. Heet eerste half uur viel het nog best mee maar het 2de half uur was zwaar. En .... op de top werden we beloond met prachtige vergezichten!!! Aan de andere kant van de Mulhacen waren er al wolken en die dreven onze kant uit. Dus op 3482m een kleinigheidje geeten, wat foto's gemaakt en ieder op zijn eigen ritme terug naar beneden. We hadden afgesproken aan de refugio El Caldera 3056m. Bij het dalen veel volk tegengekomen dat ook nog naar de Mulhacen wou, maar die hadden pech omdat zij in de wolkjes aankwamen boven. En waarschijnlijk ook nog goed koud daarboven. Door de frisse wind hebben we op de terugweg een paar keer : fleece aan, weer uit, weer aan, weer uit. Tot de wolken te laag kwamen en we onze fleece heel goed konden gebruiken. Eenmaal de Veleta terug voorbij en een paar honderd meter lager, konden we terug genieten van de zon en dus : terug fleece uit. Heeeerlijk zo'n wandelingen.
Smaakt naar meer.
Om 6h in Montefrio vertrokken en om 8h met het busje aangekomen tot bijna aan de pico Veleta.
Bij vertrek thuis 16 graden, bij het uitstappen van het busje 5graden. Gelukkig begonnen we bergop en dat verwarmt al direct. We hebben tot op de Mulhacen zon gehad, niet te warm, perfekt om te klimmen. Wat klimmen, dalen, klimmen, dalen en wondermooie dingen gezien onderweg. De laatste 400m klimmen was echt steil omhoog. Heet eerste half uur viel het nog best mee maar het 2de half uur was zwaar. En .... op de top werden we beloond met prachtige vergezichten!!! Aan de andere kant van de Mulhacen waren er al wolken en die dreven onze kant uit. Dus op 3482m een kleinigheidje geeten, wat foto's gemaakt en ieder op zijn eigen ritme terug naar beneden. We hadden afgesproken aan de refugio El Caldera 3056m. Bij het dalen veel volk tegengekomen dat ook nog naar de Mulhacen wou, maar die hadden pech omdat zij in de wolkjes aankwamen boven. En waarschijnlijk ook nog goed koud daarboven. Door de frisse wind hebben we op de terugweg een paar keer : fleece aan, weer uit, weer aan, weer uit. Tot de wolken te laag kwamen en we onze fleece heel goed konden gebruiken. Eenmaal de Veleta terug voorbij en een paar honderd meter lager, konden we terug genieten van de zon en dus : terug fleece uit. Heeeerlijk zo'n wandelingen.
Smaakt naar meer.
Abonneren op:
Posts (Atom)